Vandaag is Boris Bootsma aan de beurt. Over hem wil ik graag ook wat meer te weten komen. Daarom heb ik ook hem een aantal vragen voorgelegd, die hij heeft beantwoord. Boris is 24 jaar en geboren en getogen in de stad Groningen opgegroeid, in de wijk Lewenborg. Op dit moment woont hij al een tijdje op zichzelf in de stad. Hij werkt op een BSO en is daar tafelmentor van de leeftijdsgroep van 7-9 jaar. Hij werkt hier inmiddels bijna een jaar en het bevalt hem daar hartstikke goed.
Door Siemon Aikema

Boris begon met voetballen toen hij 5/6 jaar oud was. In de wijk speelde FC Lewenborg en daar werd hij ook aangemeld. Hij heeft daar maar één jaar gevoetbald, toen stapte hij over naar de overburen: GVAV Rapiditas. Hij begon als voetballer maar vrij snel is hij gaan keepen en heeft dat uiteindelijk zes jaar gedaan bij GVAV in verschillende teams. Toen hij in D2 zat besloot hij te stoppen met voetballen om wat anders te gaan doen. Anderhalf jaar later kwam Boris weer bij FC Lewenborg terecht. Ook nu begon hij als voetballer maar vrij snel is hij toch weer gaan keepen omdat hij dat toch leuker vond. Nadat hij bijna alles jeugdteams vanaf de jo15-2 had doorlopen, kon Boris een leuke stap gaan maken om bij Helpman te gaan keepen in de jo19-1 op 4e divisie-niveau. Helaas heeft hij door corona nooit het seizoen kunnen uit voetballen. Toen keerde hij terug bij FC Lewenborg. Daar heeft hij vijf jaar in het eerste elftal gespeeld, tot dat Oranje Nassau met hem n contact kwam. Zijn hoogtepunten in de carrière zijn toch wel de twee kampioenschappen met FC Lewenborg. Maar hij heeft, zoals hij dat noemt ook minder leuke hoogtepunten gehaald. Hij is namelijk ook twee keer gedegradeerd, een keer rechtstreeks en een keer via de nacompetitie. ‘Ik heb inmiddels in mijn redelijk kleine carrière wel het een en andere mee gemaakt.’ Over de vele trainers die hij heeft gehad vertelt Boris dat Bob Pontjodikrowmo er als trainer voor hem echt wel uitsprong. ‘Ik was in mijn eerste senioren jaar tweede keeper, maar in mijn tweede seizoen kwam Bob weer terug bij de club, voor mij op dat moment een onbekende, ik had hier en daar wel en het een en andere gehoord over hem maar kende hem niet persoonlijk. Maar daar kwam vrij snel verandering in.’ Hij vertelt verder dat hij met Bob vanaf moment één een hele goed klik had. Ze hadden goede gesprekken en Bob was vooral duidelijk met wat hij op dat moment wilde met FC Lewenborg 1. Boris draaide toen een goede voorbereiding wat uiteindelijk erin resulteerde dat hij eerste keeper werd bij het eerste elftal.
Het mee voetballen en het coachen vindt Boris een sterk punt. Hij is altijd bezig met praten en proberen de verdediging goed neer te zetten en scherp te houden. Maar er zijn ook nog zeker wat verbeterpunten. Boris mag ook af en toe wat rustiger in het veld zijn. Hij noemt zichzelf super fanatiek, maar dat kan soms ook een boosdoener zijn waardoor hij soms minder scherp is en wat meer in de negativiteit blijf hangen. ‘Maar voor de rest denk ik dat ik een betrouwbare keeper ben met een goede trap die ook sterk is op de lijn en met één op één situaties.
Boris koos voor Oranje Nassau omdat hij ON ziet als een grote club in de stad met goed verzorgd voetbal. Een team dat altijd mee doet met de bovenste plekken. Toen Johan Lindemulder hem in maart benaderde vond hij het een moeilijke keuze. Hij voetbalde bij Lewenborg met mijn vrienden die hij buiten het voetbal ook altijd ziet. Maar Boris wilde toch ook heel graag stappen omhoog maken en zijn ambitie achterna gaan. Na goede gesprekken met Johan en met het thuisfront maakte hij uiteindelijk de keuze om voor onze club te kiezen. Binnen ON is hij goed ontvangen door iedereen. Er staat een vrij nieuw team met veel nieuwe gezichten en een nieuwe staf, dus is hij niet de enige die nieuw is. Boris noemt als grote verschil tussen zijn huidige en vorige club de ambitie. Bij Lewenborg miste hij soms dat ze samen echt uitspraken na elkaar en binnen de club wat hun doel was voor het nieuwe seizoen. Bij ON merkt hij toch wel dat hoewel er een nieuw team en nieuwe staf staat, iedereen toch wel zo snel mogelijk weer terug willen komen in die 1e klasse. Zelf hoopt hij dat het team bovenin kan meedraaien voor het kampioenschap, en/of voor een periode titel te kunnen gaan. Want ook volgens hem moet ON zo snel mogelijk weer naar de eerste klasse omdat ze daar horen. Voor de rest hoopt hij op een gezellig seizoen met veel lachen en gezelligheid. Zijn persoonlijk doel is eerste keeper worden. Maar ook om zelf beter te worden in de aspecten van het keepen waarvan hij weet dat die nog beter kunnen. Boris vindt het wel even wennen, nieuwe omgeving, nieuwe gezichten Maar hij vindt tot nu toe dat het goed gaat, het niveau is goed maar kan zeker nog beter dan heeft hij het over zichzelf maar ook over het team. Tenslotte ik vindt hij dat er een prettige staf is. Het is fijn dat er een goede trainer en assistent trainer zijn met een duidelijk plan.
Boris ik wensje en fijne tijd bij onze club. Ik ben blij, dat je je thuis voelt bij ons. En met jou hoop ik op een competitie waarbij Oranje Nassau een rol van betekenis kan spelen.
Het merk Sixton Peak komt voort uit ruim 25jaar ervaring in en passie voor het ontwerpen en produceren van veiligheidsschoenen. Door research, design en innovatie en de grote vakbekwaamheid zijn de veiligheidsschoenen van Sixton Peak de beste in hun soort.